Startup Günlüğü #1 — Kısıtlı İmkânların İvmesi
Allah'ın izniyle, yirmi altı yıllık deneyimin rehberliğinde yeni bir perakende girişimine başlıyoruz. Ve yine sıfırdan ve kısıtlı imkânlarla, lakin bu kez isteyerek.
ebebek'i kurduğumuzda, Kadıköy Altıyol'da bir sigorta acentesinin köşesine sığışmıştık; ebebek için ayrılan 1,5 masamız vardı. Bir tarafı bilgisayar konulan "L" yönetici masası ve iki çalışan. Sanki masayı bize emaneten vermişler gibi duruyordu, kibarca söylersek "misafirlik" yapıyorduk.
Bir buçuk yıl sonra Kızıltoprak'ta daha büyük bir ofise taşınmıştık. Orada da ofisin yarısını sigorta acentesi kullanıyordu, diğer yarısını ise ebebek.
O kısıtlılığın bize ne öğrettiğini o günlerde tam anlayamamıştık.
Şimdi anlıyorum:
Kısıtlı imkânlar, sizi her krize karşı daha dayanıklı kılıyor. Tasarruf bir alışkanlık değil, refleks hâline geliyor ve verimlilik doğuyor. Önceliklendirme zorunluluk değil, içgüdü oluyor. "Bu harcama şart mı?" sorusunu sormak için CFO'ya ihtiyaç duymuyorsunuz, o soru zihninizdeki varsayılan ekrana dönüşüyor.
Yeni girişimimiz Vitadoza'yı iki hafta önce kurduk. İlk aya ortağımızın 10 metrekarelik ofisinden çalışarak başladık. Temmuz ayında küçük bir paylaşımlı ofise geçiyoruz inşaAllah. E-ticaret operasyonumuzda kargo ve depo işlerini dışarıya vereceğiz; kendimize özel bir depo için henüz çok küçüğüz. İmkânlarımız 26 yıl öncesine kıyasla farklı artık, ama yine aynı yerden, aynı şekilde başlamayı seçtik.
Bu kez kasıtlı ve bilinçli olarak.
Çünkü daha mütevazi bir başlangıcın bize çok daha dinamik olmayı, konfor alanı olmadan düşünmeyi öğreteceğini geçmiş deneyimlerimizde gördük. Büyük ofis, güzel mobilyalar, tam kadro, sıfırlanmış kasa, bunların hepsi erken aşamada sizi bir yanılsamayla besliyor. "Düzenimiz var, demek ki ilerliyoruz" yanılsaması. Oysa asıl ilerlemenin, henüz tam teşekküllü bir şirket yokken de ilerleyebilmek olduğuna inanıyorum.
Ekibimizi kurarken her birinin tutkusuyla ilgili görüşme yapmaya çalışıyorum. Kim olduğumuzu bilerek, önceki çalıştığı yerden daha yüksek maaş almak için değil; öncelikle sıfırdan başlayan bir oluşumda kendi katma değerini verebilmenin hazzıyla beslenecek takım arkadaşları seçmeye çalışıyoruz. Bu kez birlikte neleri başarabileceğimizi anlatırken o kadar zorlanmadığımızı, zorlanmayacağımızı hissediyorum.
Girişimciler bizi ziyaret edip hikâyemizi dinler ve tavsiyelerimizi isterler. Bu paylaşım serisiyle birkaç yıl boyunca Vitadoza'daki gelişmeleri, yaşadıklarımızı belirli aralıklarla Linkedin'de yayınlamayı düşündüm. Belki ilham oluruz, yeni girişimlere fikir verebiliriz. Ne yaptığımızdan ziyade nasıl düşündüğümüzü.
İlk dersi şimdi yazayım:
Başlamak için koşulların olgunlaşmasını bekleme. Koşulların seni olgunlaştırmasına izin ver.
Bir sonraki seferde buluşmak üzere.